„9 — Ciłowtek te stall
— Mary! — zrównałem się z nią i zdecydowanie ująłem jej drobną rękę w wełnianej rękawiczce. — Dlaczego pani jest ze mną wciąż tak oficjalna Doprawdy, nie zasłużyłem na to!
— Dziwne — rzekła w zamyśleniu Mary. — Oficjalna... Tak przecież pan powiedział Proszę powtórzyć!
— Pani zbywa mnie żartem, a ja mówię zupełnie poważnie. Proszę być ze mną prostą i szczerą. Postanowiłem prosić panią o to dzisiaj, w tę noc, która jest symbolem przyszłości.
— Przyszłość... — powtórzyła Mary. — A cóż to takiego przyszłość
Podniosła na mnie oczy, w których odbiło się światło księżyca. Drgnąłem. Wydało mi się... Tak, oczywiście, wydało mi się, że mam przed sobą obcą twarz. Było w niej ooś... nie mogę tego określić... Ale przywidzenie minęło. Przede mną stała znów dawna, miła Mary.
— Dobranoc, mister Kraft — powiedziała podając mi rękę. — W tej pańskiej przyszłości będziemy mieli jeszcze czas na rozmowy.
6 stycznia. Nowy rok zaczął się dla mnie bardzo obiecująco. Robię postępy. Mary jest ze mną bardziej szczera, bardziej ufna. Korzystam z każdej okazji, by z nią pomówić. To się nie zawsze udaje. Przy tym profesor... Kilka razy w czasie rozmowy z Mary chwytałem jego badawcze spojrzenia. Ciekawe, jakie może mieć do mnie pretensje“(10)